• Slider 183
  • Slider 182

    31.08.2019 od g.13.00

  • Slider 28

    Kliknij i polub nas.

    • Slider 16
    • Slider 17

Teatr o zmroku „To wszystko dawno mi się śniło”

Teatr o zmroku „To wszystko dawno mi się śniło”

Teatralizacja twórczości Tadeusza Nowaka

w wykonaniu Saloniku Słowa i Muzyki.

 

 

   Najnowsza premiera Saloniku Słowa i Muzyki zaistniała w scenerii leśnej dzięki gościnności i wszechstronnej pomocy dyrekcji i pracowników Szkoły podstawowej nr 4 w Radlinie. Widownia zebrała się spora, zważywszy, że spektakl zaczynał się kiedy księżyc swój sierp wytoczył wysoko i spoglądał na nas poprzez korony drzew. Wśród nich zaś pojawiła się chata chłopska żywcem wzięta z pierwszej połowy ubiegłego wieku z przydatkami sobie przynależnymi w postaci wozu, drabiny rozstawnej, stosu drewna na podpałkę, które przedtem należy porąbać na specjalnie do tego celu służącym pieńku. Jest również balia, konewka, stół zastawiony glinianymi naczyniami.

 

 

   I w tej zaczarowanej scenerii, pięknie oświetlonej i otulonej muzyką, ptasimi trelami a czasem wiatru podmuchem i łoskotem grzmotów aktorzy Saloniku odegrali coś, co można by określić jako obraz zwykłego, powszedniego dnia z czynnościami zupełnie prozaicznymi, w których było i drwa rabanie i bielizny pranie, ogniska robienie, jedzenie, picie a także rozmawianie.
A treść tych rozmów wzajemnych, monologów i głośnych przemyśleń zaczerpnął scenarzysta i reżyser zarazem z poezji Tadeusza Nowaka. Można rzec: nie było początku i końca. Był to spektakl na wskroś poetycki. Myśli niedokończone, sens ukryty, niedopowiedziany a czasem budzący wątpliwość o sobie samym.

 

 

   Mieliśmy okazję zobaczyć coś niepowtarzalnego. Niepowtarzalnego, bo miejsce było jedyne i nigdy ani przedtem ani potem nie będzie ono wyglądało tak jak tego wieczora. Poezja była jedyna, bo nie sztandarowa dzisiaj, ale jakże pełna odniesień do zwyczajnego, niepozbawionego rozterek, wątpliwości, sensów i bezsensów życia i jedyna była publiczność: ta, która zaufała Salonikowi.
Wierzę, że niejeden z widzów tego spektaklu po powrocie do domu sięgnął po Nowaka. Tomik był nieco zakurzony? Wspaniała okazja, żeby kurz strzepnąć. Wspaniała okazja, żeby się zatrzymać. Może tylko pomilczeć, może pomyśleć a może spróbować pozbierać pogubione paciorki? Na to nigdy nie jest za późno.

 

 

   Spektakl opracował i wyreżyserował Janusz Majewski, scenografia i kostiumy wyszły spod ręki Wiesławy Sobczak- Skaby, Muzykę skomponował i wykonał Artur Siedlaczek, las ożywili dźwiękiem i światłem Mariusz Gościniak, Zbigniew Jędrzejczak, Rafał Siedlaczek i Marek Richter. Wykonawcami spektaklu byli aktorzy Saloniku Słowa i Muzyki Anna Kędzia, Weronika Kieś, Daria Macha, Weronika Macha, Patryk Groborz, Ziemowit Skaba i Adrian Winniczuk. Spektakl powstał w Miejskim Ośrodku Kultury w Radlinie.

/Tomasz Miler/

 

---- Galeria zdjęć ze spektaklu ---

  • Wkrótce
  • Dzieje się
    • Slider 164
    • Slider 56
    • Slider 82
    • Slider 33
    • Slider 35
    • Slider 36
    • Slider 39
  • Per aspera ad astra

  • Pogoda w Radlinie
  • Wejść na stronę:

    Dzisiaj: 0

    Wszystkich: 210256

  • Przypomnienie

    Informujemy, że wszystkie pozostawione prace, elementy dekoracji lub rzeczy osobiste będą przechowywane do 1 tygodnia.

  • W obiektywie
  • *W każdym momencie można zrezygnować z subskrypcji.

  • Imprezy w regionie
    • Slider 4
    • Slider 3
    • Slider 5
    • Slider 49
  • Współpracują z MOK
    • Slider 8
    • Slider 105
    • Slider 6
    • Slider 53
    • Slider 163
    • Slider 75
Obowiązujące zasady dot. przetwarzania danych osobowych (w tym informacje dot. Inspektora Ochrony Danych) publikujemy na stronie internetowej pod adresem https://radlin.pl/zpdo
2019 Copyright © 2012-2019 Miejski Ośrodek Kultury